Leap On!

ანალიზის ავტორი: AppCompare

Leap On! ისეთი არკადული თამაშია, რომელსაც გახსნი რამდენიმე თავისუფალი წუთის გასაყვანად და ხშირად იმაზე დიდხანს დარჩები, ვიდრე თავიდან გეგმავდი. მისი მთავარი იდეა პირდაპირია: ხტები, ეჯახები, აფეთქებებს იყენებ და ცდილობ მოძრაობა ისე გააგრძელო, რომ რიტმი არ დაკარგო. Noodlecake-ის ეს ნამუშევარი სწრაფად გასაგებია, თუმცა კარგი შედეგისთვის მხოლოდ სწრაფი რეაქცია არ კმარა — საჭიროა მომენტის შერჩევა, მიმართულების კონტროლი და საკუთარი შეცდომების დამახსოვრება.

მე მას განსაკუთრებით მაშინ ვაფასებ, როცა რთული წესების სწავლა არ მინდა. აქ არ მხვდება ხანგრძლივი შესავალი, დიდი ტექსტები ან ისეთი პროგრესის სისტემა, რომელიც თამაშის დაწყებამდე უნდა გავარჩიო. პირველი ცდისთანავე ვხვდები, რა არის მიზანი, მაგრამ რამდენიმე მცდელობის შემდეგ ვამჩნევ, რომ მარტივი გარეგნობის უკან საკმაოდ მკაცრი არკადული გამოწვევა იმალება.

პირველი შეხებიდან პირველ წარმატებამდე

როცა პირველად ვხსნი Leap On!-ს, ყურადღებას იმაზე ვამახვილებ, რამდენად სწრაფად ირკვევა თამაშის ძირითადი მოქმედება და როდის ვგრძნობ, რომ კონტროლი უკვე მესმის. ამ მონაკვეთში საუბარია პირველ ცდებზე, შეცდომების სასარგებლო დაკვირვებად ქცევასა და პატარა, რეალისტურ მიზანზე, რომელიც დაწყებას უფრო სასიამოვნოს ხდის.

რას უნდა ელოდო თამაშის გახსნისას

Leap On! უფასო თამაშია და Android-ზე მისი გამოყენებისთვის საჭიროა მინიმუმ 6.0 ვერსია. ასაკობრივი შეფასება 3+ აქვს, ამიტომ ვიზუალური სტილი და ძირითადი მოქმედება ფართო აუდიტორიისთვისაა გათვლილი. ამასთან, მარტივი გარ გარეგნობა არ ნიშნავს, რომ თამაში ყოველთვის მარტივია: დაბრკოლებებისა და მოძრაობის ტემპის გამო, უფროს მოთამაშესაც შეუძლია სწრაფად ჩაერთოს და საკუთარი შედეგის გაუმჯობესება მოინდომოს.

თამაშის არსი ერთ წინადადებაში ასე წარმომიდგენია: უნდა შეინარჩუნო უწყვეტი მოძრაობა და სწორი მომენტით გამოიყენო ნახტომი, შეხება ან შეჯახება. მოქმედება მოკლე მონაკვეთებად აღიქმება, ამიტომ ყოველი ცდა პატარა ექსპერიმენტია. პირველ ჯერზე ვაკვირდები, როგორ რეაგირებს პერსონაჟი შეხებაზე; შემდეგ უკვე ვცდილობ, იგივე სიტუაციაში უფრო ადრე ან უფრო გვიან ვიმოქმედო.

ეს მიდგომა კარგია მათთვის, ვისაც სწრაფი არკადული თამაშები მოსწონს, მაგრამ ნაკლებად გამოდგება იმ ადამიანისთვის, ვინც მშვიდ, პროგნოზირებად და თითქმის უშეცდომო გამოცდილებას ეძებს. აქ წარუმატებლობა თამაშის ბუნებრივი ნაწილია. თუ ერთსა და იმავე მონაკვეთში რამდენჯერმე ეცემი, თამაში არ გეუბნება, რომ ცუდად თამაშობ; უბრალოდ გაჩვენებს, რომ მოქმედების დრო ან მიმართულება ჯერ ზუსტად არ შეგირჩევია.

დაყენების შემდეგ პირველი ნაბიჯები

დაყენების შემდეგ ჩემი რჩევაა, პირდაპირ თამაშში შეხვიდე და პირველ ცდაზე შედეგს არ მიეჯაჭვო. ამ ეტაპზე მთავარი მიზანი რეკორდი კი არა, კონტროლის შეგრძნების მიღებაა. ყურადღება მიაქციე, რა იწვევს ნახტომს, როგორ იცვლება მოძრაობა შეხების შემდეგ და რამდენად სწრაფად უნდა მიიღო გადაწყვეტილება. ასეთ თამაშში პირველი რამდენიმე წამი პრაქტიკისთვის უფრო მნიშვნელოვანია, ვიდრე საბოლოო ანგარიში.

არჩევამდე წაკითხვა ღირს

---

Flightradar24: როგორ აქცევს ფრენების ყურება ცნობისმოყვარეებს საზოგადოებად

როცა რიტმი წყდება, რამდენად საიმედოა Tiles Hop

Spotify მუსიკას არჩევს ჩვენთან ერთად და ჩვენს ნაცვლად

Xiaomi-ის ამინდის აპზე გადასვლა: როდის ღირს და რას დაკარგავთ

ფერების შევსების მშვიდი რიტუალი: რატომ გვიზიდავს Coloring Games

eBay-ის აპი: იშვიათი ნივთების ძიება და გაყიდვა მოთმინებას მოითხოვს

---

დამწყებისთვის სასარგებლოა ეკრანზე ერთი მოქმედების პრინციპით ფიქრი. ნუ ეცდები ერთდროულად ყველა ეფექტის გაანალიზებას. ჯერ გაიგე, რა ხდება ჩვეულებრივი ნახტომის დროს; შემდეგ დააკვირდი, როგორ მოქმედებს შეჯახება; ბოლოს კი აფეთქებასა და გადახტომას შორის განსხვავება შეაფასე. ეს თანმიმდევრობა თავიდან დაბნეულობას ამცირებს და თითის მოძრაობას უფრო ბუნებრივს ხდის.

თუ თამაში პირველად პატარა ეკრანზე გახსენი, რამდენიმე მცდელობის შემდეგ შეამოწმე, ხომ არ გიფარავს თითი იმ ადგილს, სადაც შემდეგი რეაქცია გჭირდება. Leap On!-ში დროის მცირე აცდენაც შეიძლება საკმარისი იყოს შეცდომისთვის. ამიტომ ჩემი პრაქტიკული მიდგომაა, ტელეფონი ორივე ხელით დავიჭირო, მაგრამ მოქმედებისთვის ერთი თითი გამოვიყენო. ასე ეკრანი ნაკლებად ირხევა და მოძრაობის დაკვირვებაც მარტივდება.

დაწყებამდე კიდევ ერთი მნიშვნელოვანი გადაწყვეტილებაა გარემო. ეს თამაში მოკლე სესიებისთვის კარგად მუშაობს, მაგრამ თუ ხმაურიან ადგილას ხარ, სწრაფი ვიზუალური ცვლილებების გამო ყურადღება ადვილად გაგეფანტება. ავტობუსის გაჩერებაზე ერთი-ორი ცდა მოსახერხებელია; ხალხმრავალ ქუჩაზე ან მაშინ, როცა სხვა საქმესაც აკეთებ, უკეთესია არ ითამაშო. თამაშის სიმარტივე არ ნიშნავს, რომ გარემო საერთოდ უმნიშვნელოა.

როგორ მივიდე პირველ რეალურ წარმატებამდე

პირველი წარმატება ჩემთვის მაშინ დადგა, როცა შეხებას ავტომატურ რეაქციად კი არ ვიყენებდი, არამედ წინასწარ ველოდი მომენტს. დამწყები ხშირად მოქმედებს მას შემდეგ, რაც დაბრკოლება უკვე ძალიან ახლოსაა. უფრო საიმედო მეთოდია, რამდენიმე მოძრაობით წინ გაიხედო და გადაწყვეტილება მაშინ მიიღო, როცა ჯერ კიდევ გაქვს გამოსწორების შესაძლებლობა.

კიდევ ერთი პრაქტიკული ხერხია, არ ეცადო ყველა რთული მონაკვეთის ერთ ცდაში დაძლევას. თუ ერთ ადგილას მუდმივად მარცხდები, შემდეგი მცდელობისას მხოლოდ იმ მონაკვეთის შესწავლა დაისახე მიზნად. გაიხსენე, რა დაინახე უშუალოდ შეცდომამდე: ძალიან გვიან დააჭირე, ზედმეტად ადრე იმოქმედე თუ მიმართულება აგერია. ასეთი დაკვირვება შემთხვევით თამაშს ვარჯიშად აქცევს.

პირველი მნიშვნელოვანი გამარჯვება კონტროლის დამახსოვრებაა და არა უბრალოდ შორს წასვლა. როცა ერთსა და იმავე მოქმედებას შეგნებულად იმეორებ, თამაშის სიჩქარე ნაკლებად დამაფრთხობელი ხდება. ამის შემდეგ უკვე შეგიძლია უფრო თამამად სცადო აფეთქების ან გადახტომის გამოყენება და შეამოწმო, როგორ ცვლის ეს მოძრაობის ტემპს.

ყოველდღიურ სიტუაციაში ეს ასე გამოიყურება: სამსახურში შესვენება გაქვს და მხოლოდ რამდენიმე წუთი გრჩება. გახსნი თამაშს, პირველ ცდაზე სწრაფად კარგავ კონტროლს, მეორეზე კი უკვე იცი, სად უნდა მოითმინო. მესამე მცდელობაზე იმავე მონაკვეთს გადიხარ და გრძნობ, რომ შედეგი შემთხვევით აღარ მიგიღია. სწორედ ამ მცირე გაუმჯობესების განცდაა თამაშის ყველაზე ძლიერი მოტივაცია.

სად იბნევა დამწყები ყველაზე ხშირად

პირველი დაბნეულობა მოქმედებების ერთმანეთისგან გარჩევას უკავშირდება. ნახტომი, დარტყმა, აფეთქება და გადახტომა სიტყვიერად მარტივად ჟღერს, მაგრამ თამაშის სიჩქარეში მათი დანიშნულება ერთნაირი არ ჩანს. ჩემი რჩევაა, თითოეულ ახალ სიტუაციას ცალკე შეხედო და არ იფიქრო, რომ ერთი მოქმედება ყველა პრობლემას გადაჭრის. ზოგჯერ სწორი არჩევანი ძალის გამოყენება კი არა, ერთი წამით მოთმენაა.

მეორე შეცდომა ზედმეტი აჩქარებაა. მოთამაშე ხედავს დაბრკოლებას და მაშინვე ეხება ეკრანს, თითქოს სწრაფი რეაქცია ყოველთვის უკეთესია. სინამდვილეში, თუ მოქმედებას ვიზუალურ ნიშნამდე ძალიან ადრე ასრულებ, შემდეგი მოძრაობისთვის ცუდ პოზიციაში აღმოჩნდები. ამიტომ სასარგებლოა არა მხოლოდ პერსონაჟის ყურება, არამედ იმ ადგილის წინასწარ შემჩნევა, სადაც მალე უნდა გადახვიდე.

მესამე გაუგებრობაა აფეთქების აღქმა როგორც უბრალოდ სანახაობრივი ეფექტისა. ჩემი გამოცდილებით, ასეთ მოქმედებას აზრი მაშინ აქვს, როცა ის მოძრაობის გაგრძელებაში გეხმარება და არა მხოლოდ ეკრანზე ლამაზად გამოიყურება. თუ მას ყოველ ჯერზე დაუფიქრებლად იყენებ, შეიძლება შემდეგი მონაკვეთისთვის საჭირო კონტროლი დაკარგო. უკეთესია, აფეთქება კონკრეტულ პრობლემაზე პასუხად აღიქვა.

ასევე უნდა შეეგუო იმას, რომ ზოგი მარცხი შენს რეაქციას კი არა, ყურადღების ხარისხს აჩვენებს. თუ რამდენიმე მცდელობის შემდეგ თითი ეკრანზე ზედმეტად ძლიერად გიჭერს ან ტელეფონს უცვლი კუთხეს, მოძრაობა შეიძლება არათანმიმდევრული გახდეს. ასეთ დროს ახალი სტრატეგიის ძებნამდე მცირე პაუზა უფრო სასარგებლოა. თამაშის გადატვირთვა ყოველთვის გამოსავალი არ არის; ზოგჯერ უბრალოდ კონცენტრაცია გაქვს დაკარგული.

შემდეგი ნაბიჯი: როგორ ვითამაშო უფრო გააზრებულად

როცა ძირითადი კონტროლი უკვე გასაგებია, შემდეგი მიზანი სიჩქარის გაზრდა კი არა, სტაბილურობა უნდა იყოს. შეეცადე რამდენიმე მცდელობის განმავლობაში ერთი და იგივე მიდგომა გამოიყენო. მაგალითად, თუ დაბრკოლებასთან მისვლამდე ადრე რეაგირებას სწავლობ, ნუ შეცვლი ამ ჩვევას ყოველ მარცხზე. მხოლოდ მაშინ შეცვალე ტაქტიკა, როცა ზუსტად იცი, რა არ იმუშავა.

კარგი ვარჯიშია სამი ტიპის ცდის მონაცვლეობა. პირველ ცდაზე ითამაშე ფრთხილად და დააკვირდი გარემოს. მეორეზე შეეცადე უფრო სწრაფად იმოქმედო. მესამეზე კი გამოიყენე მხოლოდ ის გადაწყვეტილებები, რომლებმაც წინა ორ ცდაში შედეგი გამოიღო. ამ გზით თამაში ქაოსურ შეხებათა სერიად აღარ რჩება და საკუთარი პროგრესის დანახვა უფრო ადვილი ხდება.

აქვე ჩნდება მნიშვნელოვანი არჩევანი: გინდა უბრალოდ დრო გაიყვანო თუ საკუთარი შედეგი მუდმივად გააუმჯობესო? პირველი მიზნისთვის Leap On! მსუბუქი და მოსახერხებელია. მეორე მიზნისთვის კი მოთმინება დაგჭირდება, რადგან თამაში სწრაფად გასწავლის, რომ ერთი კარგი ცდა საკმარისი არ არის. თუ ერთჯერადი წარმატება ადვილად გბეზრდება, შესაძლოა ჩვეულებრივი, უფრო მრავალფეროვანი არკადული თამაში უკეთესი არჩევანი იყოს.

სხვა არკადულ თამაშებთან შედარებით, მისი უპირატესობა დაბალი შესვლის ბარიერია. არ გჭირდება პერსონაჟის ხანგრძლივი განვითარება, რთული რუკების შესწავლა ან დიდი დროის გამოყოფა. სამაგიეროდ, თუ გინდა სიუჟეტი, მრავალფეროვანი მისიები ან ხანგრძლივი კამპანია, ეს ფორმატი შეიძლება ზედმეტად ერთმნიშვნელოვანი მოგეჩვენოს. აქ სიამოვნება მოდის მოძრაობის დახვეწიდან და არა დიდი სამყაროს აღმოჩენიდან.

მობილურ თამაშებში კიდევ ერთი პრაქტიკული საკითხი მონეტიზაციაა. თამაში უფასოდ იწყება, ხოლო აპში შესყიდვები თითოეულ საქონელზე 9,00 ₾ ღირს. ჩემთვის ეს ნიშნავს, რომ დაწყებამდე უნდა გადაწყვიტო, გჭირდება თუ არა დამატებითი ნივთები და არ უნდა დააჭირო შეძენის ღილაკს მხოლოდ იმედგაცრუებული მარცხის შემდეგ. უფასო საწყისი გამოცდილება საკმარისია იმის გასაგებად, მოგწონს თუ არა თავად მოძრაობა.

ვერსია 2.0.17-ზე თამაშის შეფასებისას ჩემთვის მთავარი მისი პირდაპირი მართვა და მოკლე სესიებში გამოყენების სიმარტივეა. ამავე დროს, ასეთ თამაშს ეკრანზე ხანგრძლივი ყურადღება სჭირდება, ამიტომ ის არ არის საუკეთესო არჩევანი მათთვის, ვისაც ერთი ხელით, თითქმის დაუფიქრებლად სათამაშო გამოცდილება უნდა. თუ გირჩევნია ნელი თავსატეხი, სტრატეგიული დაგეგმვა ან ისტორიული თავგადასავალი, Leap On! შეიძლება ზედმეტად სწრაფი აღმოჩნდეს.

მისი პოპულარობა მომხმარებელთა რაოდენობაშიც ჩანს: თამაშს მილიონზე მეტი ინსტალაცია აქვს, საშუალო შეფასება კი 4,2-ია დაახლოებით 15 ათასი შეფასებიდან. ეს ჩემთვის კარგი სიგნალია, რომ იდეა ბევრ მოთამაშესთან მუშაობს, თუმცა მაღალი გავრცელება არ ცვლის პირად გემოვნებას. თუ სწრაფი, განმეორებით სათამაშო არკადა გიზიდავს, შანსია, რომ აქ შენი ადგილი იპოვო; თუ ერთფეროვანი ცდები გაღიზიანებს, სტატისტიკა შენს გამოცდილებას ვერ შეცვლის.

ვის ვურჩევ და ვის ვეტყოდი, რომ გამოტოვოს

მე მას ვურჩევ ადამიანს, რომელსაც ტელეფონში სწრაფი შესვენების თამაში სჭირდება: გახსნა, რამდენიმე ცდა, ერთი პატარა გაუმჯობესება და დახურვა. ის ასევე კარგია მათთვის, ვისაც რეაქციისა და დროის შერჩევის ვარჯიში მოსწონს. მშობელსაც შეუძლია ბავშვისთვის მარტივი არკადული გამოცდილების სახით განიხილოს, რადგან ასაკობრივი შეფასება 3+-ია, თუმცა თამაშის სისწრაფე მაინც ნიშნავს, რომ პატარა მოთამაშეს შესაძლოა დახმარება დასჭირდეს კონტროლის გაგებაში.

გამოტოვება სჯობს მაშინ, თუ თამაშში მუდმივად ახალ შინაარსს ეძებ ან ერთსა და იმავე ტიპის მოძრაობის გაუმჯობესება სწრაფად მოგბეზრდება. ასევე არ ავირჩევდი მას მათთვის, ვისაც შეხების ზუსტი დროის კონტროლი უჭირს ან ეკრანზე სწრაფი მოქმედება დისკომფორტს უქმნის. ასეთ შემთხვევაში ნელი არკადული ან თავსატეხი უფრო მშვიდი და სამართლიანი გამოცდილება იქნება.

მოკლე სესიის პრაქტიკული საზღვრები

მოკლე სესიისთვის თამაშის არჩევისას ჩემთვის მნიშვნელოვანია, შემიძლია თუ არა მისი დაწყება ისე, რომ წინასწარ ბევრი დრო არ დავგეგმო. აქ ცდა თავისთავად დასრულებულ პატარა მონაკვეთად აღიქმება, ამიტომ თამაშის გაჩერება ბუნებრივ მომენტშია შესაძლებელი. თუმცა ერთი ცდის შემდეგ ხშირად ჩნდება სურვილი, იმავე შეცდომა ახლავე გამოვასწორო. თუ გჭირდება მკაფიო ზღვარი, წინასწარ გადაწყვიტე, რამდენ ცდას ითამაშებ და შემდეგ დახურე აპი, თუნდაც შედეგი იდეალური არ იყოს.

შესვენების დროს ეს განსაკუთრებით გამოსადეგია: მაგალითად, ყავის რიგში დგომისას ერთი ცდა შეიძლება საკმარისი იყოს, მაგრამ რიგის წინ წაწევისთანავე ყურადღება რეალურ გარემოს უნდა დაუბრუნო. მე ასეთ ვითარებაში თამაშს მხოლოდ მაშინ ვხსნი, როცა უსაფრთხოდ ვდგავარ და შემიძლია ეკრანს ვუყურო. მისი სწრაფი ტემპი არ უხდება სიარულისას თამაშს ან ისეთ საქმეს, სადაც გარესამყაროს დაკვირვება აუცილებელია.

თუ чий?

შეცდომიდან օգտակար დასკვნამდე

კონკრეტული მონაკვეთის ხელახლა ცდისას სასარგებლოა ერთი ცვლადის შეცვლა და არა ყველაფრის ერთდროულად. თუ ერთ ჯერზე შეხების დროსაც ცვლი, ტელეფონის დაჭერასაც და ყურადღების მიმართულებასაც, შემდეგ ვერ გაიგებ, რომელმა ცვლილებამ იმუშავა. მე ვცდილობ, ჯერ იგივე ხელის პოზიცია შევინარჩუნო და მხოლოდ რეაქციის მომენტი შევცვალო. ეს პატარა მეთოდი შედეგს უფრო გასაგებს ხდის და ცდებს შემთხვევითობის განცდას აკლებს.

კიდევ ერთი ნიუანსია დაღლილობის ამოცნობა. რამდენიმე წარუმატებელი მცდელობის შემდეგ შეიძლება მოგეჩვენოს, რომ უბრალოდ მეტი სისწრაფე გჭირდება, თუმცა სინამდვილეში ყურადღება უკვე გაფანტულია. თუ ერთსა და იმავე შეცდომას ზედიზედ იმეორებ, მოკლე პაუზა ხშირად უკეთესი არჩევანია, ვიდრე დაუყოვნებლივ კიდევ ერთი ცდა. თამაშის დაბრუნებისას პირველი მოძრაობები ხელახლა შეაფასე და ნუ დაეყრდნობი მხოლოდ ახლახან დამახსოვრებულ რიტმს.

ეს მიდგომა თამაშს უფრო სამართლიანადაც აგრძნობინებს. სწრაფი არკადული გამოწვევა ადვილად შეიძლება უსამართლოდ მოგეჩვენოს, როცა მარცხის მიზეზს ვერ ხედავ. Leap On!-ში კი საკუთარი მოქმედების მომენტზე დაკვირვება საშუალებას გაძლევს, შეცდომა კონკრეტულ არჩევანს დაუკავშირო. ეს არ ნიშნავს, რომ ყოველი მარცხი მაშინვე გასაგები იქნება; უბრალოდ, მოთმინებით თამაში გაძლევს შანსს, შემდეგ ცდაზე მიზანმიმართულად გამოსცადო სხვა დრო ან მიმართულება.

ვისთვის არის განმეორება სიამოვნება

თამაშის ხელახლა გახსნის მიზეზი დიდად დამოკიდებულია იმაზე, რას ელოდები მობილური არკადისგან. თუ მოგწონს ერთი ძირითადი მექანიკის დახვეწა და საკუთარი შეცდომების შემცირება, განმეორება შეიძლება სასიამოვნო გამოწვევად იქცეს. თუ კი სიახლეებისთვის თამაშობ და ყოველი დაბრუნებისას სრულიად განსხვავებულ სიტუაციას ელოდები, აქ ერთი და იმავე ტიპის მოქმედებაზე კონცენტრირება შესაძლოა მალე დამღლელი გახდეს.

ამიტომ Leap On!-ს უფრო ვუყურებ როგორც მოკლე უნარის სავარჯიშოს, ვიდრე თამაშს, რომელსაც საღამოს დიდი ხნით ჩავუჯდები. მისი ღირებულება ჩემთვის იმაშია, რომ ერთი პატარა მიზანი შემიძლია ავირჩიო — უფრო ზუსტად შევაფასო მომენტი, ნაკლებად ვიჩქარო ან ყურადღება არ დავკარგო. ასეთი მიზნის გარეშე განმეორებითი ცდები ადვილად ერთფეროვნებად აღიქმება, ხოლო მიზნის არსებობისას იგივე ფორმატი უფრო აზრიანი ხდება.

თუ მეგობარს ვურჩევდი, წინასწარ ვეტყოდი, რომ აქ გასართობი ნაწილი მხოლოდ ეკრანზე მიმდინარე ეფექტები არ არის. უფრო მეტად მომწონს ის წამი, როცა ადრე გაუგებარი მოძრაობა ნაცნობად იქცევა და საკუთარ შეცდომას თავიდან აღარ იმეორებ. ამავე დროს, ეს პირადი კმაყოფილება ყველასთვის ერთნაირად ძლიერი არ იქნება: მოთამაშეს, რომელსაც ახალი დონეების ან ისტორიების აღმოჩენა ურჩევნია, სხვა ტიპის არკადა უფრო მეტს მისცემს.

საბოლოო შთაბეჭდილება

საბოლოოდ, Noodlecake-ის ეს არკადული თამაში ჩემთვის წარმატებული პატარა ფორმულაა: სწრაფად იწყება, მარტივად აიხსნება და საკმარისად მკაცრია, რომ ხელახლა დაბრუნების მიზეზი მოგცეს. მისი ყველაზე დიდი ძალა ისაა, რომ პირველივე წუთებში გაჩვენებს, როგორ ითამაშო, შემდეგ კი თავად გთხოვს უფრო ზუსტ მოქმედებას. თუ მზად ხარ რამდენიმე მარცხი სწავლის ნაწილად მიიღო, Leap On! უფასოდ ცდად ნამდვილად ღირს. უბრალოდ დაიწყე მშვიდად, პირველ წარმატებად კონტროლის გაგება ჩათვალე და შემდეგ უკვე საკუთარი ტემპით გადადი რთულ მონაკვეთებზე.